An 18-month NASA research effort to visualize the passenger airplanes of the future has produced some ideas that at first glance may appear to be old fashioned. Instead of exotic new designs seemingly borrowed from science fiction, familiar shapes dominate the pages of advanced concept studies which four industry teams completed for NASA’s Fundamental Aeronautics Program in April 2010.

این مطلب را از سایت مردمی Global Security مطالعه کنید:

Navstar GPS is a space-based global radionavigation system which is operated by the U.S. Air Force. Two GPS services are provided. The Precise Positioning Service (PPS) provides full system accuracy primarily to U.S. and allied military users. The Standard Positioning Service (SPS) provides an accurate positioning capability for civil users throughout the world. The GPS has three major segments: space, control, and user.

تمامی این موارد بهانه‌ای شده است تا سایر دولت‌ها به بهانه استقلال و نگرانی از دخالت در امور شهروندان سیستم‌های ناوبری خودشان را طراحی و تا قسمتی پیاده سازی کنند. به این ترتیب اتحادیه اروپا، روسیه، چین، هند و ژاپن و کمی هم مصر در حال طراحی و فرستادن سیستم‌های ناوبری ماهواره‌ای خود هستند.

Galileo – a global system being developed by the European Union and other partner countries, planned to be operational by 2014

Beidou – People’s Republic of China’s regional system, covering Asia and the West Pacific

COMPASS – People’s Republic of China’s global system, planned to be operational by 2020

GLONASS – Russia’s global navigation system

IRNSS – India’s regional navigation system, planned to be operational by 2012, covering India and Northern Indian Ocean

QZSS – Japanese proposed regional system covering only Japan

بیشتر این سیستم‌ها بعد از مراحل اولیه به این نتیجه رسیده‌اند که می‌بایست با همکاری با یکدیگر ادامه دهند و از شلوغ (کثبف) کردن بیشتر فضا جلوگیری کنند. به جز چین که کمتر از یک ماه قبل چهارمین ماهواره سیستم بیودو (همان دب اکبر خودمان) را به فضا ارسال کرد.

چین انتظار دارد تا سال ۲۰۲۰ سیستم ناوبری Beidou و COMPASS را تکمیل کند و خواهان حقوق غیر متعارفی برای جو فضایی کشورش است. از جمله این موارد می‌توان به حق از دسترس خارج کردن ماهواره در فضای بالای کشورش اشاره کرد. چین یکبار این کار را کرده است و یک اشغال فضایی نسبتا بزرگ ایجاد کرده است.

تمامی این موارد را برای این نوشتم که بگویم می‌دانید فضای بالا سر ما چقدر کثیف شده است؟

تقریبا ماهواره امید به صورت رسمی از سوی دنیا پذیرفته شد. ماهواره امید که از خانواده ماهواره های کوچک است، روز دوشنبه بر روی یک موشک سفیر۲ در حوالی ساعت ۱۸۳۰ GMT (البته به گفتی برخی از سازمان ها ۱۸۳۶ یا ۱۸۳۸ GMT) پرتاب شد. موشک ۲۲متری سفیر، احتمالا از سمت سمنان به فضا ارسال شده است. بر اساس نظر Charles Vick مسیر پرتاب برای جلوگیری از عبور از کشورهای همسایه از سمت جنوب اقیانوس هند ادامه پیدا کرده است. سایت پرتاب موشک بر طبق گمانه زنی های موجود احتمالا در سمنان و با نام سایت کاوشگر بوده است. تا به حال دو جسم در مدار شناسایی شده اند که ماهواره امید و قسمت سوم موشک را شامل می شود.

با توجه به عدم ارایه مشخصات موشک سفیر۲، نظرهای متفاوتی در این زمینه وجود دارد. اما با توجه به وزن ماهواره و اندازه ای که رصدکننده های آماتور درباره موشک اعلام کرده اند، این موشک از موشک های اسکاد کاملا بزرگتر بوده است.

حداقل فاصله مداری که ماهواره امید در آن قرار دارد ۲۵۲ کیلومتر و حداکثر ۳۸۳ کیلومتر است و در بازه های ۵۴۴۲ ثانیه ای به دور زمین می چرخد. برای اطلاعات دقیقتر می توانید از OMID Satellite details 2009-004A NORAD 33506 استفاده کنید.

NORAD ID: 33506
Int’l Code: 2009-004A
Perigee: 252.8 km
Apogee: 383.5 km
Inclination: 55.5°
Period: 90.7 min
Launch date: February 2, 2009
Source: Iran (IRAN)

هر چند با ارایه اطلاعات اولیه از سوی سازمان پرتاب کننده، گمانه زنی ها علمی تر می توانست باشد، با این حال تمامی تحلیل ها بر قدرت موشک سه مرحله ای تاکید دارد. ورود ایران با وجود تحریم ویژه به کلوب کشورهای دارای تکنولوژی پرتاب ماهواره جای تفکر دارد.

سایر کشورها به ترتیب عبارتند از:

۱ – ۱۹۵۷ – شوروی سابق
۲ – ۱۹۵۸ – آمریکا
۳ – ۱۹۶۵ – فرانسه
۴ – ۱۹۷۰ – ژاپن
۵ – ۱۹۷۰ – چین
۶ – ۱۹۷۱ – انگلستان
۷ – ۱۹۷۹ – اتحادیه اروپایی
۸ – ۱۹۸۰ – هند
۹ – ۱۹۸۸ – اسراییل
۱۰ – ۲۰۰۹ – ایران